‘Charlotte Mutsaers is na acht jaar overdonderend terug…
Een opzwepende ode aan de verbeeldingskracht… Er valt erg veel te genieten in Koetsier Herfst. De zinnen zijn allemaal even prachtig, het knispert en knettert in deze roman…
Koetsier Herfst is een boek om warm van te worden. Een vrolijke, verkwikkende vertelling die het goed zal doen in deze donkere maanden. Goedkoper dan prozac en waarschijnlijk even effectief.’ – Het Parool

‘Nederlands meest bruisende dubbelkunstenaares, schilderes/schrijfster Charlotte Mutsaers… Koetsier Herfst is een magnum opus geworden. Een vrijzinnig en geestig boek.
Mutsaers sleept je mee in onbedwingbare fantaseerlust… De lezer wordt door Mutsaers in hoog tempo meegesleurd in een verontrustend bizarre wereld die toch gewoon de onze is. Je steekt veel op uit Koetsier Herfst. Mutsaers palmt je in met fraaie details en schitterende observaties… Wie zich net als hoofdpersoon Maurice Maillot voor nieuwe ontdekkingen openstelt, zal opleven. Een liefdesverklaring aan hemelbestormers, zo zou je Koetsier Herfst ook kunnen noemen… Dit is een boek dat vraagt om een echt vooruitstrevende lezer, één die, net als Mutsaers zelf, oog heeft voor wat afwijkt en voor weinig terugdeinst.’ – Trouw

‘Koetsier Herfst begint als de ontploffing van een kleine vulkaan. Het is Mutsaers op haar best: zintuiglijk, associërend en snel… De hoofdpersoon en zijn vriendin noemen zicht ‘kampioenverbeelders’. Het is een eretitel die Mutsaers zelf ook toekomt. Mutsaers laat zien hoe uitzonderlijk groot haar kwaliteiten zijn. Koetsier Herfst doet je vurig hopen dat we niet wéér veertien jaar op haar volgende roman zullen moeten wachten.’ – NRC Handelsblad

‘Bijzonder geslaagd. Een origineel, uitdagend en volstrekt eigenzinnig boek.’ – De Standaard

'[...] De toverkracht van de illusie blijkt nergens beter dan in de indrukwekkende stijl van Charlotte Mutsaers. Elke formulering, elke verrassende wending, elk briljant beeld lijkt spontaan op de bladzijde te ontstaan, terwijl alles eindeloos overdacht is. Niets is onbenullig in Koetsier Herfst, zeker niet de naam van Maurice’ geliefde. Do zit zowel in Adolphe en in Dora als in do re mi en dood. Daarbij komen de laconieke verteltoon, de scherpe ironie, en de beeldende, zintuiglijke beschrijving. Je wordt als lezer herhaaldelijk aangepord en toegesproken, en dat verhoogt je betrokkenheid — waar het in deze roman toch allemaal om te doen is. Ook de eloquente woede (bv. in de portrettering van Bush of in de aanval op de politieke correctheid) houdt je bij de zaak. Koetsier Herfst leest als een trein, terwijl je toch tijd genoeg krijgt om de vele nuances van het voorbijtrekkende landschap te bewonderen. Laat dit prachtige boek niet aan u voorbijgaan. [...]' - Bart Vervaeck in De leeswolf

'Een vuistdik meesterwerk' - De Morgen